İNSANLIKTAN İSTİFA EDİYORUM

İNSANLIKTAN İSTİFA EDİYORUM

--İsmail KARA---

İnsanlar ilk çağ, orta çağ, yeniçağ, yakın çağ…

Bunca çağları yaşamış,

Bir yandan birbirine yaklaşmış,

Birlikte yaşamayı öğrenmiş,
Birlikte avlanmış.
Taşı taşa sürterek ateşi,

Sonra demiri bulmuş,

Avını pişirerek yemeyi öğrenmiş.

Amma, gücü yeten yetmeyene dalmış,

Birbirinin elinden yemeğini almış.

Medeniyet merdiveninde tırmanmış,

Bazı şeyleri ayıp saymış,

Giyinmeye, örtünmeye başlamış.

Giderek yarattığı modada,

Teknikte, zirvelere ulaşmış.

*

Eee?

Ulaşmış da ne olmuş?

Fark var mı ilk çağlardan?

Yine bir avuç çıkar için

Yemiyorlar mı birbirlerini?

Yaptıkları silahlarla

Öldürmüyorlar mı kitleleri?

Vahşet sürüyor,

Kan gövdeyi götürüyor.

İnsan, insanı eskisinden daha beter,

Çiğ çiğ yiyor.

Eğer bunlara halâ insan diyorsanız,

Halt ediyorsunuz!

Beni de kaybediyorsunuz.

Çünkü ben sizden ayrılıyor

Ve esefle

İnsanlıktan istifa ediyorum.

*

Oysa şu çağda;

Her yerde sevgi çiçekleri açmalı,

Tüm dünya gül bahçesi olmalı,

İnsanlar; cehennemi değil,

Cenneti ölmeden görmeli…

Zamanı gelince

Huzur içinde, kendi isteği ile ölmeli…

ÜSTÜME GELME DÜNYA

ÜSTÜME GELME DÜNYA

Üstüme üstüme gelme dünya!

Korkunç dişlerini,

Gösterip durma bana…

Azıcık sevimliydin eskiden,

Acayip bir canavara döndün

Şimdi sen…

Biliyorum,

Etmek istiyorsun her yeri dar,

Ama benim koskoca yüreğim,

Koskoca ciğerim var.

Git,

Git başka kapıları çal!

Açsan, halâ doymamışsan,

Kötüleri al!..

Bırak, yeryüzü iyilere kalsın !

Bırak, iyiler ilelebet

Mutlu olsun!

*

İsmail KARA

(19.07.2013) 

YALAKALIK DEVRİ

YALAKALIK DEVRİ

Devlet-i siyasette ki,

Devir yalakalık devri.

Her işte ve ticarette,

Devir yalakalık devri.

*

GARİP GARİP

Yalakalık tipin yoktur,

Ocağında tüpün yoktur.

Bencileyin ipin yoktur,

Dolaşırsın garip garip.

Başım olsun dimdik dersin,

Sağdan soldan çimdik yersin,

Bazen birden döner tersin,

Dolaşırsın garip garip.

Yapamadın kaldın öyle,

Yalakalık neymiş söyle,

Haydi artık ifşa eyle!

Dolaşırsın garip garip.

Bu düzeni sanma yeni,

Kötü etti evvel beni…

Ben anlarım kardeş seni,

Dolaşırsın garip garip.

Karozan eğme başını,

Çatma sakın hiç kaşını,

Devir böyle sık dişini,

Dolaşırsın garip garip. 

ADAM OLMAK - 2

ADAM OLMAK – 2

Adam olmak;

Mevki, makam sahibi olmak

Değildi.

İnsan olmaktı,

İnsan gibi…

Her şeyin paraya, pula

Değişildiği

Bu maddeci zamanda

O görüşler ki,

Çoktan bitti.

Şimdi;

Paran, malın-mülkün varsa,

Nereden gelirse gelsin,

İstersen topla parsa,

Adam oldun demektir.

Önemli olmak çok kazanmak,

Bol bol yemektir.

Aranmayan, sorulmayan şey,

Yalnızca emektir.

Belki de ben yanlış anladım,

Ya da hiç anlamadım.

Bunun için de

Ben adam olamadım.

*

İsmail KARA

(29.08.1999)

TOPRAK ANA

TOPRAK ANA

Basıyor bağrına genç şairleri,

Dillerden düşmüyor Toprak Ana’mız.

Sevgiyle taşıyor tüm şiirleri,

Güllerden düşmüyor Toprak Ana’mız.

Ana Taranoğlu sevgi pınarı,

Bir dergi çıkarır, yayın çınarı,

Yirmibeş yılında O “Gülpınar”ı,

Ellerden düşmüyor Toprak Ana’mız.

Evini yapmıştır sanat dergâhı,

Sevgiye, dostluğa çeker perdahı,

Çiçek çiçek açar mevsimler şahı,

Dallardan düşmüyor Toprak Ana’mız.

Sevginin harcıyla yapar atağı,

Öpülecek her an eli eteği,

Sevgiyle doldurur binbir peteği,

Ballardan düşmüyor Toprak Ana’mız.

Altından kalbi var, bize parlayan,

İçinde hiçbir kin riya olmayan,

Şiir şiir coşan, seven çağlayan,

Hallerden düşmüyor Toprak Ana’mız.

İsmail KARA (28.11.2000)

UYUTTUNUZ

UYUTTUNUZ

Bu sessizlik yıkılacak,

Dalga dalga, dağlarca

Yükselecek milletin sesi…

Afyon verdiniz yıllarca

Uyuttunuz!

Nasıl da kandınız,

Nasıl da inandınız,

Türk milletini

Hep uyur sandınız.

Eski zaferlerimizi de

Unuttunuz!

Sessizce, sinsice

Çöktünüz tepemize,

Ne istiyorsunuz bizden?

Battık mı, nerenize?

Yanlış bir yol tuttunuz!

Bu millet yine,

Yeniden şahlanacak,

O zaman,

Delik arayacaksınız

Kaçacak…

Bilin ki,

Hapı yuttunuz.

“Yurtta barış, dünyada barış”

Felsefemiz,

Kuzu gibiyiz amma biz,

Yeri geldiğinde aslan olup hepimiz,

Kükredikçe, kükreriz…

Aslında siz, bizi değil;

Kendinizi uyuttunuz!

*

İsmail KARA

(30.04.2013)

ATA'MIN UĞRUNDA

ATA'MIN UĞRUNDA 

Mustafa Kemal derdi hep babam,

Kendini yakından göresim geldi.

O’nu tanımaktı benim de çabam,

Ata’mın sırrına eresim geldi.

Önce kitaplarda gördüm resmini,

Okuyup kafamda ördüm cismini,

Aklımda süzerek, yordum kendimi,

Ata’mın yolunu deresim geldi.

Koskoca bir devmiş, anladım meğer,

Atatürk’ün başı göklere değer,

Ne kadar büyükmüş O’ndaki ciğer,

Uğruna canımı veresim geldi.

Yılmadı, cihana meydan okudu,

Özgürlük yolunda ilim dokudu,

Yaşattı dünyaya devasa şoku,

O’nun yüreğine giresim geldi.

Sevr-i de duyunca şimşekce çaktı,

Canını dişine cesurca taktı,

Ve o paçavrayı ateşte yaktı,

Bağrımı yeniden geresim geldi.

Şimdi anlıyorum daha da yoğun,

İyi ki yaşamış O yüksek dağın,

Ata’nı anla ve O’nunla övün!

İnanın, uğrunda ölesim geldi.

*

İsmail KARA (07.04.2013)